Hans Leijdesdorff

“Wij hoefden de verdachte niet in bedwang te houden of te knokken als het uit de hand liep.”

Wat was je eerste zinvolle bijbaan?
Samen met de studenten van mijn huis in Leiden was ik waarnemend deurwaarder bij strafzittingen voor de kantonrechter in Den Haag. Ik verzorgde de organisatie op een zitting waar er per dag 25 verdachten kwamen opdagen, dit moest ik in goede banen leiden. Op zo’n werkdag hield ik de dossiers bij en riep ik de verdachte op om voor te komen. Sommige verdachten werden agressief of emotioneel. Bij echte ongeregeldheden nam de pakketwacht het van ons over. Wij hoefden de verdachte niet in bedwang te houden of te knokken als het uit de hand liep.

Wat maakte het zinvol?
De aard van de zaken waren vooral lichte overtredingen, verkeersdelicten en dergelijke. De verdachten die op kwamen dagen hadden vooral een principieel punt of voelde zich slecht behandeld. Sommige verdachten hadden echt een goed verhaal, hoewel ze het niet bij het juiste eind hadden. Verdachten wilden vaak gewoon stoom afblazen. Om dit mee te maken en te zien was erg boeiend.

Wat heb je er van geleerd?
Een correcte manier van beargumenteren. Enkele rechters gingen uitstekend om met verdachten. Ze waren creatief met argumentatie maar deden toch recht aan de zaak. Rechters hadden vaak alle smoezen wel gehoord maar konden toch op een rustige manier uitleggen dat de verdachte geen gelijk had. Op deze manier gingen mensen met een goed gevoel weg. Ik heb geleerd hoe je omgaat met mensen die ongelijk hebben, maar wel een principieel punt hebben. Iets waar ik nog steeds gebruik van maak.

Hoe was je eerste baas?
Wij hadden niet echt een baas. Eén huisbewoner coördineerde dat er elke dag iemand van ons aanwezig was. Het was een ideale bijbaan dus wij zorgden er wel voor dat dit daadwerkelijk gebeurde.

Wat wilde je vroeger worden?
Advocaat.