Jacques Kemp

Wat was je eerste zinvolle bijbaan?
Vakkenvuller bij Centra Supermarkt in de buurt van Rotterdam. Daarnaast mocht ik op sommige dagen invallen bij de vleeswaren- en groente afdeling.

Wat maakte het zinvol?
Van zeven uur ’s ochtends tot en met zeven uur ’s avonds was ik aan het werk, daartussen had ik een korte koffie en lunch pauze. Ik heb vooral ondervonden wat lange dagen zijn. ‘The endurance test’, blijven gaan en flexibel kunnen zijn. Die twaalf uur werk, elke zaterdag, was een mooie aanvulling op mijn zakgeld. Met 25 gulden kon ik die avond weer een aantal bier kopen.

Wat heb je er van geleerd?
Hoe het er in de ‘echte wereld’ aan toegaat. Je ziet producten vanaf het begin bij de bevoorrading tot aan het eind waar ze bij de kassa worden afgerekend. Daarbij zie je de omzet, winst, marges, kosten en alles wat er bij komt kijken. Ook het opbouwen van persoonlijke relaties met klanten en collega’s is iets wat ik heb geleerd. Ik vond het bijzonder hoe snel dat kan gaan binnen een organisatie met zoveel verschillende mensen.

Welke ervaring staat je het meeste bij?
Mijn vader had een slagerij en zijn collega’s, de bakker, de groenteman en de vishandelaar, en hij hadden grote concurrentie van de supermarkt. De supermarkt die alle levensmiddelen in één concept aanbood en het was ook nog eens één van de eerste supermarkten; het was prachtig om dat mee te maken. Mijn vader was altijd nieuwsgierig naar mijn verhalen.

Hoe was je eerste baas?
Nerveus. Hij nam zichzelf altijd veel te serieus. Hij was accuraat, maar erg gestrest. Tegenwoordig zouden we zeggen dat hij worstelde met zijn work-life balance. Hij was absoluut geen voorbeeld, zo’n baas wilde ik nooit worden.

Wat wilde je vroeger worden?
Meer een ondernemer. Ik wilde toen een eigen bedrijf hebben.

“Hij was absoluut geen voorbeeld, zo’n baas wilde ik nooit worden.”